De eerste ontmoeting: wat je vooraf regelt
Een eerste ontmoeting is geen examen. Het is een controle: klopt de persoon met wie je hebt gepraat met de persoon die tegenover je zit, en willen jullie allebei nog steeds hetzelfde.
Het meest bruikbare inzicht erover gaat niet over de avond zelf maar over wat eraan voorafgaat. Onderzoek onder een landelijke steekproef online daters vond dat de hoeveelheid contact vóór de eerste ontmoeting kromlijnig samenhangt met hoe die ontmoeting uitpakt. Meer appen is dus niet beter, en dat is precies het tegenovergestelde van wat de meeste adviezen zeggen.
Hoelang je vooraf moet appen
Ramirez en Sumner onderzochten wat er gebeurt als online daters elkaar voor het eerst in het echt zien. Zij keken naar de hoeveelheid online contact vóór die ontmoeting en naar hoe de ontmoeting daarna werd beleefd: intimiteit, gemak, informaliteit, en de verwachting die mensen hadden over de toekomst van het contact.
Het verband bleek kromlijnig. Dat is een technisch woord voor iets simpels: er zit een optimum in het midden. Weinig contact vooraf werkt niet goed, en veel contact vooraf ook niet. Wie te snel afspreekt, mist de basis om iets aan op te hangen. Wie te lang wacht, bouwt een beeld op dat de werkelijke persoon niet meer kan waarmaken.
Dat tweede is het interessantste, want het gaat in tegen het gevoel dat langer praten veiliger is. Hoe langer de aanloop, hoe meer je invult wat je nog niet weet, en hoe groter het verschil tussen die invulling en de persoon aan tafel.
Eén ding kan dit onderzoek niet: er een aantal dagen of weken op plakken. Het levert een vorm op en geen getal. Wie je vertelt dat je binnen precies twee weken moet afspreken, gaat verder dan wat er is onderzocht. Wat er wél uit volgt, is de richting: als je merkt dat je al weken praat zonder een datum te noemen, is dat geen zorgvuldigheid maar uitstel, en het kost je iets.
Waarom het in het echt anders voelt
Bijna iedereen kent het: online liep het lekker, in het echt viel het tegen. Dat is zelden omdat iemand loog, en het heeft een aanwijsbare oorzaak.
Ellison en collega's interviewden 34 actieve online daters en beschreven hoe een profiel vaak het "ideale zelf" weergeeft: niet wie iemand is, maar wie hij wil zijn of denkt te kunnen zijn. Daar komt jouw eigen aanvulling bovenop. Alles wat je nog niet weet, vul je in, en je vult het gunstig in, want anders zou je de afspraak niet maken.
Die twee lagen samen verklaren waarom de teleurstelling groeit met de tijd. Het is niet zo dat de ander achteruitgaat; het is dat jouw beeld vooruitloopt. Precies daarom vonden Ramirez en Sumner dat langer wachten slechter uitpakt.
Praktisch helpt het om je te realiseren dat de eerste ontmoeting geen bevestiging is van wat je al dacht te weten, maar de eerste keer dat je iets weet. Wie daarmee binnenkomt, valt minder om van het verschil.
Waar je afspreekt, en hoe je weer weggaat
Kies een openbare plek waar je allebei makkelijk komt en weer weggaat: een restaurant, een bar, een museum. Niet bij iemand thuis, en niet op een plek waar je van de ander afhankelijk bent om weg te komen.
Regel je eigen vervoer, ook als er wordt aangeboden je op te halen. Dat is geen wantrouwen maar dezelfde logica als bij de rest van deze afspraak: jij houdt de beslissing om te vertrekken bij jezelf. Iemand die dat vervelend vindt, vertelt je daarmee iets voordat de avond begonnen is.
Laat iemand weten waar je bent en met wie. Dat hoeft geen heel verhaal te zijn; een naam, een plek en een tijdstip aan één vriend is genoeg. Op een platform waar discretie meespeelt voelt dat tegenstrijdig, maar de twee bijten elkaar niet: één persoon die weet waar je bent, is iets anders dan je hele omgeving inlichten.
Wat je vooraf regelt en wat niet
| Vooraf | Waarom |
|---|---|
| Wat jullie allebei zoeken | anders ontdek je aan tafel dat je het over verschillende dingen had |
| De plek en het tijdstip | een vage afspraak wordt zijn eigen machtsvraag |
| Hoe je er komt en weer weggaat | je vertrek hoort niet van de ander af te hangen |
| Videobellen, kort | de goedkoopste controle die er is, en de enige die een gestolen foto onderuithaalt |
| Niet vooraf | Waarom niet |
|---|---|
| Bedragen tot achter de komma | je weet nog niet of je elkaar wilt zien; onderhandelen over geld voor een kennismaking maakt van de ontmoeting een transactie |
| Een betaling, in welke richting dan ook | er hoort bij een eerste ontmoeting geen geld te stromen, en zeker niet van jou naar hem |
| Intieme beelden | wat je deelt voordat je iemand hebt ontmoet, deel je met iemand die je niet kent |
| Je adres | een woonplaats is genoeg; een adres kan altijd later |
De tweede rij van de tweede tabel is de enige met een harde grens. In elke vorm van oplichting die bij daten voorkomt, stroomt er geld van het doelwit naar de ander voordat er iets tegenover heeft gestaan. Bij een echte afspraak gebeurt dat niet, ook niet als voorschot, ook niet als cadeaubon, ook niet als "even voorschieten".
Het gesprek zelf
Stel vragen, luister, en vertel ook iets over jezelf. Dat is geen techniek maar de gewone manier waarop twee mensen elkaar leren kennen, en het werkt hier niet anders dan elders.
Wat hier wel anders is: de verwachtingen zijn al benoemd, dus de avond hoeft er niet over te gaan. Dat is precies het voordeel van vooraf uitspreken. Als je merkt dat het gesprek er tóch de hele tijd omheen draait, is dat een teken dat het vooraf niet duidelijk genoeg is geworden.
Houd je telefoon weg en houd het kort. Anderhalf uur waarin het goed gaat is beter dan vier uur waarin jullie het uitzitten. Een korte eerste ontmoeting maakt een tweede makkelijker, en maakt geen tweede minder pijnlijk.
Vroeg weggaan zonder ruzie
Dit staat in geen enkel tipsartikel en het is het nuttigste onderdeel. Je hoeft geen reden te hebben om te vertrekken, en je hoeft niemand te overtuigen.
Eén zin volstaat: "Ik ga het hierbij laten, dank je voor de tijd." Dat is compleet. Je hoeft niet uit te leggen wat er niet klikte, want dat gesprek maakt het langer in plaats van makkelijker, en het nodigt uit tot onderhandelen.
Wat er daarna gebeurt, is informatie. Iemand die het jammer vindt en het erbij laat, gedraagt zich zoals het hoort. Iemand die aandringt, verwijten maakt, of opmerkt dat hij al kosten heeft gemaakt, laat zien wat er zou zijn gebeurd als je was gebleven. Die laatste variant is een reden om het te melden, niet om je schuldig te voelen.
Voel je je onveilig, dan hoef je niet netjes te zijn. Vertrek, en vraag zo nodig het personeel om hulp; in veel horecazaken is dat een bekende vraag.
Na afloop
Twee dingen zijn de moeite waard. Als het goed was, zeg dat dan; onduidelijkheid achteraf haalt weg wat de duidelijkheid vooraf heeft opgeleverd. En als er iets gebeurde dat niet in orde was, meld het bij ons, ook als je verder niets wilt. Moderatie werkt op patronen, en één melding kan de volgende persoon schelen.
Dat laatste gebeurt te weinig: van alle Nederlanders die slachtoffer werden van online criminaliteit meldde 46 procent het ergens en deed 17 procent aangifte. Meer dan de helft vertelde het aan niemand.
Waar je op let voordat je iemand ontmoet, staat op de pagina over een sugar daddy vinden. Het bredere veiligheidsbeeld staat bij veilig sugar daten, en wat je vooraf over jezelf deelt bij discreet daten.