Daten met een rijke man: wat de cijfers zeggen
In Nederland hadden in 2024 ongeveer 999.200 mannen een bruto persoonlijk inkomen van een ton of meer. Dat is 13,8 procent van alle mannen met inkomen. Van hen zat het overgrote deel tussen de een en twee ton; boven de twee ton kwamen er 116.700 uit.
Die groep is niet gelijkmatig verdeeld. Hij is geconcentreerd rond de leeftijd van 45 tot 55 jaar, en naarmate het inkomen hoger wordt, heeft de man vaker al een partner. Dat zijn de twee cijfers die deze zoekopdracht het meest bijsturen.
Hoeveel het er zijn
"Rijk" is geen categorie in de statistiek, dus moet je een grens kiezen. Wij nemen hier een bruto persoonlijk inkomen van een ton per jaar, omdat dat ruim twee keer de mediaan is: de helft van alle mannen met inkomen zat in 2024 onder de 49.000 euro.
| Bruto persoonlijk inkomen | Aantal mannen | Aandeel |
|---|---|---|
| Alle mannen met inkomen | 7.260.900 | 100% |
| 100.000 tot 200.000 euro | 882.500 | 12,2% |
| 200.000 euro of meer | 116.700 | 1,6% |
Bijna een miljoen mannen boven de ton klinkt als veel, en dat is het ook. Maar de groep waar het beeld van de zeer vermogende man op slaat, boven de twee ton, telt 116.700 mensen in een land van bijna achttien miljoen. Dat is één op de zestig mannen met inkomen, en dat is inclusief iedereen van vijfentwintig tot vijfennegentig.
Eén kanttekening hoort erbij: inkomen is niet hetzelfde als vermogen. Iemand met een afbetaald huis en spaargeld kan een bescheiden inkomen hebben, en andersom. Deze cijfers meten wat er per jaar binnenkomt, niet wat iemand bezit. Dat bezit staat in de volgende paragraaf.
Vermogen vertelt hetzelfde verhaal
Omdat inkomen en bezit niet hetzelfde zijn, hebben wij ook de vermogenskant bekeken. Die cijfers gaan over huishoudens en niet over personen, dus je kunt ze niet naar mannen uitsplitsen. Wat je er wel uit haalt, wijst dezelfde kant op.
| Alle huishoudens | Eenpersoons | Paren | |
|---|---|---|---|
| Aantal huishoudens | 8.258.900 | 3.236.200 | 4.271.800 |
| Mediaan vermogen | 135.500 euro | 18.700 euro | 254.800 euro |
| Vermogen van een miljoen of meer | 5,5% | 2,4% | 8,1% |
Het middelste eenpersoonshuishouden heeft 18.700 euro aan vermogen, het middelste paar 254.800 euro. Dat is een verschil van bijna een factor veertien. En van de huishoudens met een miljoen of meer is het overgrote deel een paar: 344.000 van de 451.800.
Hier past een waarschuwing over de richting van het verband. Paren zijn niet per se rijker omdát zij een paar zijn: twee inkomens sparen sneller, bezit wordt samengevoegd, en wie een huis koopt doet dat vaker met zijn tweeën. Het oorzakelijke verhaal is dus ingewikkeld. Wat er staat, is dat wie zoekt op bezit grotendeels naar bezette huishoudens kijkt, en dat geldt onafhankelijk van de verklaring.
Waar ze qua leeftijd zitten
Dit is het cijfer dat het meeste verklaart, en het heeft niets met voorkeuren te maken. Inkomen loopt op met loopbaan, en een loopbaan kost tijd.
| Leeftijd | Mediaan inkomen | Boven de ton |
|---|---|---|
| 25 tot 35 jaar | 57.100 euro | 9,8% |
| 35 tot 45 jaar | 67.800 euro | 23,2% |
| 45 tot 55 jaar | 71.000 euro | 27,4% |
| 55 tot 65 jaar | 65.100 euro | 23,0% |
Tussen 25 en 35 haalt bijna één op de tien mannen de ton; tussen 45 en 55 is dat ruim één op de vier, bijna drie keer zo vaak. Wie zoekt op vermogen, zoekt daarmee automatisch in een oudere leeftijdsgroep, en dat is geen keuze maar rekenkunde.
Hier ligt de nuchtere verklaring voor een beeld dat meestal aan psychologie wordt opgehangen. Dat de welgestelde man in het collectieve beeld ouder is, komt doordat vermogen zich opstapelt met de jaren. Wat er verder over dat leeftijdsverschil te zeggen valt, staat op de pagina over oudere man en jongere vrouw.
En of ze beschikbaar zijn
Dit cijfer zal niemand je uit zichzelf geven, en het is het belangrijkste van de drie. Het CBS registreert ook de positie die iemand in zijn huishouden inneemt. Kruis je dat met inkomen, dan blijkt: hoe hoger het inkomen, hoe vaker de man al met een partner samenwoont.
| Alle mannen | 100 tot 200 duizend | 200 duizend of meer | |
|---|---|---|---|
| Woont met een partner | 59,3% | 82,8% | 86,4% |
| Hoofdkostwinner zonder partner | 23,8% | 15,9% | 13,0% |
Het verband loopt precies de verkeerde kant op voor wie hierop zoekt. Van alle mannen met inkomen woont 59,3 procent met een partner. Van de mannen boven de twee ton is dat 86,4 procent. In absolute aantallen: van die 116.700 mannen zijn er ongeveer 15.200 hoofdkostwinner zonder partner, verdeeld over alle leeftijden van vijfentwintig tot ver in de tachtig.
Bij dit cijfer past nauwkeurigheid. "Zonder partner" is hier een huishoudenspositie en geen relatiestatus: iemand kan een relatie hebben zonder samen te wonen, en iemand die samenwoont kan alsnog beschikbaar willen zijn. Wat de tabel wel hard laat zien, is de richting van het verband, en die is eenduidig.
Het script is aan het kantelen
De gedachte dat een vrouw stijgt door een man met status te kiezen, heeft een naam in de sociologie: hypergamie. Dat patroon bestond en bestaat, maar het is in de westerse wereld hard aan het afnemen.
Esteve en collega's onderzochten census-gegevens uit 56 landen en vonden een brede daling van opleidingshypergamie tussen de jaren zeventig en de jaren 2000, in sommige landen omgeslagen in het tegendeel. Van Bavel, Schwartz en Esteve vatten de literatuur daarna samen en constateren dat stellen waarin de vrouw hoger opgeleid is dan de man inmiddels in aantal die waarin het omgekeerd is overtreffen, en dat de afkeer van relaties waarin de vrouw de hogere status heeft afneemt.
Twee dingen om precies te blijven. Dit gaat over opleiding en niet over inkomen; de inkomenskloof tussen mannen en vrouwen bestaat nog wel degelijk, en de CBS-cijfers hierboven laten dat zien. En het gaat over een trend en niet over een eindpunt. Maar de richting is duidelijk: het script waarop deze zoekopdracht rust, wordt langzaam ondergraven door de opleidingscijfers zelf.
Waarom juist deze zoekvraag fraudeurs aantrekt
Wie online zoekt naar een vermogende partner, maakt zichzelf zichtbaar voor precies de groep die daarop wacht. De politie beschrijft de werkwijze bij datingfraude in vaste stappen: contact leggen, snel veel aandacht geven, het gesprek verplaatsen naar WhatsApp of e-mail buiten het toezicht van de site om, en dan om geld vragen onder een voorwendsel.
De rijkdom is bij zulke profielen altijd geloofwaardig opgeschreven en nooit controleerbaar. Dat is geen toeval maar het product zelf: het verhaal moet precies aansluiten op wat de ander zoekt. Eén regel dekt de meeste gevallen af: in een echte kennismaking hoeft er nooit geld van jou naar hem, in welke vorm dan ook.
Hoe je een profiel en een platform beoordeelt voordat je verder gaat, staat op de pagina over een sugar daddy vinden. De constructies zelf staan bij scams.
Wat hier wel en niet uit volgt
Niet dat het onmogelijk is. Bijna een miljoen mannen boven de ton is geen verwaarloosbare groep, en mensen met geld daten net als iedereen.
Wel dat de zoekopdracht slecht gesteld is. Sorteren op vermogen levert een kleine groep op die ouder is dan gemiddeld en die grotendeels al bezet is, en het zegt niets over de eigenschappen waar een relatie op draait. Wie zoekt op iemand die goed gezelschap is en toevallig ook goed verdient, zoekt in een veel grotere vijver dan wie op het bedrag begint.
En als er wel expliciet materiële verwachtingen in het spel zijn, is het eerlijker om dat uit te spreken dan het te verpakken. Dat is precies wat sugar dating van gewoon daten onderscheidt: niet dat er geld bij komt kijken, maar dat het benoemd wordt. Wat dat inhoudt en welke vormen onderzoek daarin onderscheidt, staat op de pagina over sugar dating.