Sugar baby: wat onderzoek erover laat zien

Het woord en wat het verhult

"Baby" is geen neutrale aanduiding. Net als bij toyboy zit er een oordeel in: het woord maakt van een volwassene een kind en van een afspraak een vorm van verzorgd worden. De onderzoekers merkten op dat een deel van de mensen die zij spraken het woord over zichzelf niet gebruikt en het als kleinerend ervaart.

Praktisch gevolg: iemand die de term afwijst, doet daarom niet per se iets anders. Andersom zegt iemand die de term wel gebruikt daarmee niets over de inhoud van de afspraak. Het woord is een etiket op een verzameling die van binnen zeer ongelijk is.

De onderzoekers vonden bovendien dat de rol niet aan één geslacht of één seksuele oriëntatie vastzit. Onder de vrouwelijke deelnemers noemde 61 procent zich heteroseksueel, 28 procent biseksueel en 7 procent panseksueel. Bij de mannen aan de andere kant was dat 97 procent heteroseksueel.

Wat beide kanten zeggen eruit te halen

Dit is de kern van het onderzoek en het staat voor zover wij konden nagaan nergens anders in het Nederlands. De deelnemers kregen een lijst voorgelegd en mochten alles aankruisen wat op hen van toepassing was.

Twee rijen verdienen aandacht. Bij seks staat 37 procent tegenover 78 procent: de twee kanten van dezelfde afspraken beschrijven wat er gebeurt heel verschillend. En bij liefde staat 2 procent tegenover 14 procent, wat betekent dat het romantische verhaal vaker aan de oudere kant leeft dan aan de jongere.

Dat verschil is op zichzelf de belangrijkste waarschuwing die uit dit onderzoek volgt. Twee mensen kunnen dezelfde afspraak hebben en er iets volstrekt anders in zien, zonder dat een van beiden liegt.

De eerste mythe: het gaat puur om geld

Geld werd het vaakst genoemd, door 83 procent. Toch klopt de gevolgtrekking niet die daar meestal aan wordt gehangen.

Vijfentachtig procent van de sugar babies noemde bij de vraag wat zij eruit halen minstens één ding dat niets met geld of spullen te maken heeft: avontuur, tederheid, bevestiging, iemand om mee te praten. Slechts vijftien procent kruiste uitsluitend materiële zaken aan. Op de open vraag wat sugar dating beter maakt dan gewoon daten, noemde 13 procent alleen geld of andere voordelen.

Nog opvallender: vierentwintig procent van de sugar babies had helemaal geen geld of cadeaubonnen ontvangen. Een kwart van de mensen die zichzelf in deze categorie plaatst, krijgt dus niet wat volgens de definitie het kenmerk van de afspraak zou zijn.

Zeventien procent noemde iets dat in geen enkel stereotype voorkomt: de geordende structuur en de afwezigheid van emotionele eisen. Geen drama, geen verplichtingen, afspraken die vooraf duidelijk zijn. Dat is een reden die niets met geld te maken heeft en die je in vrijwel geen enkel artikel over dit onderwerp terugleest.

De tweede mythe: het zijn allemaal studenten

Het studentenverhaal is het bekendste beeld dat bij dit onderwerp hoort, en het is niet uit de lucht gegrepen: er is onderzoek naar sugar dating op universiteitscampussen, en platforms hebben er in hun marketing jarenlang op geleund. Maar als aandeel klopt het niet.

Dertig procent was student. Dat is veel, maar het betekent dat zeven van de tien dat niet was. Zeventien procent was werkloos en twintig procent had vast werk. Wel lagen de inkomens laag: 42 procent van de vrouwelijke deelnemers zat in de laagste inkomensgroep van het onderzoek, tegenover 6 procent van de mannen.

De onderste rij is de meest onderbelichte van allemaal. Van de mannen was 53 procent alleenstaand, wat betekent dat bijna de helft dat niet was: 28 procent was getrouwd of had een geregistreerd partnerschap en 19 procent had een relatie. Aan de andere kant was 91 procent alleenstaand. Wie zich afvraagt waarom discretie in deze wereld zo'n groot thema is, vindt hier het antwoord.

Het cijfer dat er het meest toe doet

In hetzelfde onderzoek staat een zin die de rest overschaduwt. De site waar de deelnemers vandaan kwamen hanteert een leeftijdsgrens van 18 jaar. Toch gaf tien procent van de vrouwelijke deelnemers aan jonger te zijn: tussen de veertien en zeventien jaar.

Eén op de tien. Op een platform dat minderjarigen zegt te weren. Dat is geen gemiste inschatting van een enkeling maar een structureel lek, en het is de reden dat politie, hulpverlening en organisaties tegen mensenhandel dit onderwerp volgen.

Voor iedereen die hier iets mee te maken heeft, volgt daaruit hetzelfde. Ben je zelf jonger dan 18, dan is dit geen grijs gebied: een volwassene die dan betaalt voor gezelschap of seks pleegt een misdrijf, ongeacht wat jij daarvan vindt of hebt gezegd. Ben je de oudere partij, dan is "ze zei dat ze achttien was" geen verweer dat standhoudt. Wat de Nederlandse wet hierover precies zegt, behandelen wij apart zodra een jurist die tekst heeft nagekeken.

Voor ons betekent het dat een leeftijdsvinkje niet volstaat. Elk profiel op deze site wordt met de hand gecontroleerd voordat het zichtbaar wordt. Dat is geen garantie, en wij doen ook niet alsof.

Is dit sekswerk?

Dat is de vraag die onder elk gesprek over dit onderwerp ligt, en het eerlijke antwoord is dat de deelnemers het er zelf niet over eens zijn. In het Zweedse onderzoek stelde 13 procent van de sugar babies en 3 procent van de sugar daddies sugar dating ondubbelzinnig gelijk aan prostitutie of het verkopen van seks. De overgrote meerderheid dus niet.

Tegelijk noemde 78 procent van de mannen seks als een van de dingen die zij eruit halen. Beide dingen zijn waar: de meeste deelnemers zien het niet als sekswerk, en bij de meeste afspraken hoort wel seks.

De onderzoekers zelf trekken een conclusie die ongemakkelijk is voor een platform als het onze, en die hoort er daarom bij. Zij stellen dat sugar-datingsites gezien moeten worden als spelers in de uitbreiding van de seks- en intimiteitsindustrie, ook al valt niet alle sugar dating daaronder. Dat is hun oordeel en niet het onze, maar wie zich in dit onderwerp verdiept hoort het te kennen.

Waar in Nederland juridisch de grens ligt tussen een afspraak en betaalde seks, is een vraag op zich. Die behandelen wij apart en pas nadat een jurist ernaar heeft gekeken, want een fout antwoord daarop heeft gevolgen.

Wat dit onderzoek niet kan zeggen

De cijfers hierboven komen uit één studie, met 46 sugar babies en 37 sugar daddies, geworven via één Zweedse site en aangevuld met 24 diepte-interviews. Dat is klein, en de deelnemers hebben zichzelf aangemeld. Wie zich aanmeldt voor zo'n onderzoek verschilt mogelijk van wie dat niet doet.

Zweden is bovendien Nederland niet. Daar is het kopen van seks strafbaar en het verkopen niet, wat de manier waarop mensen hun eigen afspraken benoemen kan beïnvloeden. Nederlandse cijfers over deze groep bestaan niet, en wij hebben ze ook niet.

Wat het onderzoek wel kan, is het beeld weerleggen dat er één soort sugar baby bestaat. Die conclusie steunt niet op een percentage maar op de spreiding zelf, en die spreiding komt terug in ander onderzoek: de Amerikaanse socioloog Maren Scull onderscheidde op basis van interviews zeven verschillende vormen, waarvan er één als prostitutie geldt en verschillende andere geen rechtstreekse geldstroom kennen.

Als je hierover nadenkt

Uit het bovenstaande volgt geen aanraden en geen afraden. Wel drie dingen die de moeite van het weten waard zijn voordat je iets afspreekt.

Ten eerste: de ander ziet mogelijk iets anders in dezelfde afspraak dan jij. Het gat tussen 37 en 78 procent bij seks, en tussen 2 en 14 procent bij liefde, laat zien hoe groot dat verschil kan zijn. Uitspreken wat je wel en niet verwacht, is daarom geen formaliteit.

Ten tweede: geld is niet het enige en voor een kwart zelfs helemaal niet aan de orde. Wie ervan uitgaat dat de afspraak vanzelf over geld gaat, of juist dat het daar nooit over hoeft te gaan, zit er allebei even vaak naast.

Ten derde: als er druk bij komt kijken, is het geen afspraak meer. Dat geldt zeker als iemand jonger is dan achttien, en het geldt ook daarboven. Meer over wat sugar dating precies is en welke vormen onderzoek onderscheidt, staat op de pagina over sugar dating. Over de andere kant van de afspraak gaat de pagina over sugar daddy.